नेहमीचे प्रश्न · Education 40

प्राथमिक आणि निम्न माध्यमिक स्तरावर एकूण नऊ वर्षांसाठी शिक्षण अनिवार्य आहे. या प्रणालीचे व्यवस्थापन जपानच्या शिक्षण, संस्कृती, क्रीडा, विज्ञान आणि तंत्रज्ञान मंत्रालयाद्वारे (एम. ई. एक्स. टी.) केले जाते.

प्रदान केलेल्या मजकुरात सक्तीच्या शिक्षणाचा अचूक कालावधी निर्दिष्ट केलेला नाही. त्यात फक्त असे नमूद केले आहे की निम्न माध्यमिक शाळेत सात ते नऊ वर्षे समाविष्ट आहेत आणि उच्च माध्यमिक शाळा अनिवार्य नाही.

तंत्रज्ञानाच्या महाविद्यालयांमधील हायस्कूल वयोगटातील विद्यार्थी कार्य-आधारित शिक्षण, शिकाऊ उमेदवार आणि कामाच्या नियोजन कार्यक्रमांद्वारे व्यापार आणि तांत्रिक कौशल्ये प्राप्त करतात. या शाळा विद्यार्थ्यांना विद्यापीठाच्या प्रवेश प्रक्रियेच्या तीव्र दबावाशिवाय नोकरीची कौशल्ये प्राप्त करण्यास अनुमती देतात. अनेक विद्यार्थी विशेषतः व्यावसायिक प्रमाणपत्रे मिळवण्यासाठी उपस्थित राहतात.

जपानमध्ये शैक्षणिक वर्ष एप्रिलमध्ये सुरू होते. प्राथमिक आणि माध्यमिक स्तरावर, शालेय वर्षात दोन किंवा तीन संज्ञा लहान सुट्ट्या आणि सहा आठवड्यांच्या उन्हाळ्याच्या सुट्टीद्वारे विभक्त केल्या असतात. विद्यापीठांमध्ये सामान्यतः दोन सेमिस्टर असतात, तर दुसरे सप्टेंबर किंवा ऑक्टोबरमध्ये सुरू होते.

काही ए. एल. टी. ने वसंत ऋतू, उन्हाळा आणि हिवाळ्यातील शाळेच्या सुट्ट्या ठरवल्या आहेत. तथापि, काही ए. एल. टी. सत्रांदरम्यान किंवा राष्ट्रीय सुट्ट्यांसाठी दिले जात नाहीत आणि त्यांना पगारी सुट्टी मिळत नाही. बहुतेक जे. ई. टी. कार्यक्रम ए. एल. टी. ने शाळेच्या सुट्ट्यांमध्ये काम करणे आवश्यक आहे.

सुमारे 8 टक्के कनिष्ठ माध्यमिक विद्यार्थी खाजगी कनिष्ठ माध्यमिक शाळांमध्ये शिकतात. सार्वजनिक शाळांच्या 450,340 येनच्या तुलनेत खाजगी प्राथमिक शाळांची सरासरी वार्षिक किंमत 1,295,156 इतकी आहे. सार्वजनिक माध्यमिक शाळा शिक्षण शुल्क गोळा करत नसल्या तरी, टोकियोसह काही प्रांतांमध्ये खाजगी आणि राष्ट्रीय उच्च माध्यमिक शाळा विनामूल्य आहेत.

सार्वजनिक उच्च माध्यमिक शाळांनी 2010 पासून शिक्षण शुल्क गोळा केलेले नाही आणि टोकियोसारख्या काही प्रांतांमध्ये खाजगी किंवा राष्ट्रीय उच्च माध्यमिक शाळा विनामूल्य आहेत. उच्च शिक्षणासाठी, शिक्षण, शुल्क आणि राहणीमानाच्या खर्चासह सरासरी खर्च 1986 मध्ये दर वर्षी 14 लाख पौंड होता. काही विद्यार्थी अर्धवेळ काम करून किंवा सरकारी समर्थित कर्ज घेऊन या खर्चाचे व्यवस्थापन करतात.

जपानमधील आंतरराष्ट्रीय शाळा अशा शाळा आहेत जिथे वर्ग सामान्यतः इंग्रजीमध्ये शिकवले जातात. अनेकांना अधिकृतपणे मान्यताप्राप्त इचिजोकोऐवजी काकुशू गक्को किंवा विविध शाळा म्हणून वर्गीकृत केले जाते. याचा अर्थ या शाळांमध्ये जाणे जपानच्या अनिवार्य शैक्षणिक गरजा पूर्ण करत नाही.

1960 आणि 1970 च्या दशकात, वेगवान आर्थिक वाढीमुळे विद्यापीठातील प्रवेश अत्यंत निवडक आणि स्पर्धात्मक झाले. विद्यापीठाच्या जागांसाठीच्या या तीव्र स्पर्धेमुळे 1980 च्या दशकापर्यंत विद्यार्थ्यांमध्ये लक्षणीय ताण निर्माण झाला. प्रतिसादात, सरकारने शैक्षणिक ओझे कमी करण्यासाठी आणि अधिक सर्वांगीण शिक्षणाला चालना देण्यासाठी सुधारणांची अंमलबजावणी केली.

वेन स्टेट युनिव्हर्सिटीचा ऑटोमोटिव्ह सेफ्टी रिसर्च ग्रुप सीट बेल्टची परिणामकारकता आणि सामान्य वाहन सुरक्षा उपकरणे सुधारण्याच्या मार्गांची चाचणी घेत आहे. याव्यतिरिक्त, वेन स्टेटचे बायोइंजिनियंगिंग सेंटर या संशोधनात सहभागी आहे.

सध्याची शैक्षणिक धोरणे अधिक आंतरराष्ट्रीय विद्यार्थ्यांना स्वीकारण्यासारख्या उपक्रमांद्वारे उच्च शिक्षणाचे आंतरराष्ट्रीयीकरण करण्यावर लक्ष केंद्रित करतात. देशात झपाट्याने वृद्ध होत चाललेल्या आणि कमी होत चाललेल्या लोकसंख्येमुळे हे केले जात आहे.

काही विद्यार्थी अर्धवेळ काम करतात किंवा कर्ज घेतात. ही कर्जे सरकार समर्थित जपान शिष्यवृत्ती संघटना, स्थानिक सरकारे, ना-नफा महामंडळे आणि इतर संस्थांद्वारे मिळू शकतात.

जपानमधील उच्च शिक्षण विद्यापीठे आणि कनिष्ठ महाविद्यालयांद्वारे काटेकोरपणे दिले जाते. विद्यापीठे पदवीपर्यंत जाण्यासाठी चार वर्षांचे प्रशिक्षण देतात आणि काही व्यावसायिक पदवीपर्यंत नेत सहा वर्षांचे अभ्यासक्रम प्रदान करतात.

पदवीनंतर रोजगार मिळण्याची अपेक्षा असलेल्या विद्यार्थ्यांसाठी उच्च माध्यमिक शाळा तांत्रिक आणि व्यावसायिक अभ्यासक्रम देतात. अपंग विद्यार्थ्यांसाठी, त्यांना समाजात शक्य तितके स्वतंत्र होण्यास मदत करण्यासाठी प्रशिक्षण व्यावसायिक शिक्षणावर भर देते. विशिष्ट प्रशिक्षण विद्यार्थ्याच्या अपंगत्वानुसार लक्षणीयरीत्या बदलते.

साधे जपानी टपालचिन्ह देशातील सामूहिक साक्षरतेच्या आधीचे आहे. आजही त्याची सवय आहे.

ओ. ई. सी. डी. च्या मूल्यांकनांनुसार जपानी विद्यार्थी सातत्याने वाचन, गणित आणि विज्ञानात उच्च श्रेणी प्राप्त करतात. 2018 च्या आंतरराष्ट्रीय विद्यार्थी मूल्यांकन कार्यक्रमात जपान जागतिक स्तरावर आठव्या क्रमांकावर आहे. या कामगिरीला प्रति विद्यार्थी तुलनेने जास्त खर्चाचा आधार आहे.

होय, काही आठवड्याच्या शेवटी शाळा माध्यमिक शाळा आणि पूर्वस्कूली/बालवाडी देखील देतात. या शाळा प्रामुख्याने परदेशात राहणाऱ्या जपानी रहिवाशांच्या मुलांना जपानी शैक्षणिक व्यवस्थेशी पुन्हा जुळवून घेण्यासाठी मदत करण्यासाठी तयार केल्या आहेत. विद्यार्थ्यांना सामान्यतः एम. ई. एक्स. टी. ने निर्दिष्ट केलेल्या वय-योग्य जपानी अभ्यासक्रमाचा वापर करून शिकवले जाते.

विशेष शैक्षणिक व्यवस्थेमध्ये शारीरिक संयमाचा गैरवापर झाल्याने गंभीर दुखापत झाली आहे, विद्यार्थ्यांना धक्का बसला आहे आणि शिक्षणाचा अभाव आहे. हे अनपेक्षित मार्गांनी धोकादायक ठरू शकते आणि परिणामी अनेक मृत्यू झाले आहेत. कायद्याने स्पष्टपणे मंजूर केल्याशिवाय एखाद्याला त्यांच्या इच्छेविरुद्ध रोखणे हा सामान्यतः गुन्हा आहे.

क्योटो युनिव्हर्सिटी डिजिटल लायब्ररी जपानच्या संस्कृतीशी संबंधित दुर्मिळ सामग्रीच्या प्रतिमा फायली देते. या दुर्मिळ साहित्य प्रदर्शनांमध्ये त्यांच्या डिजिटल मंचाद्वारे प्रवेश केला जाऊ शकतो.

जोसॉन राजवंशाच्या काळात, खाजगी शिकवणी आणि सेओडांग म्हणून ओळखल्या जाणार्या ग्रामीण शाळा हे शिक्षण मिळवण्याचे प्राथमिक साधन होते. सेओवॉन नावाच्या खाजगी अकादमी देखील ग्रामीण आश्रयस्थान आणि शिक्षणाची केंद्रे म्हणून उदयास आल्या. या पद्धतींचा वापर अनेकदा सामाजिक गतिशीलतेचे साधन म्हणून विद्यार्थ्यांना स्पर्धात्मक परीक्षांसाठी तयार करण्यासाठी केला जात असे.

विद्यार्थी म्हणून जपानमध्ये येणारे परदेशी विद्यार्थी व्हिसा अंतर्गत नोंदणीकृत असतात, जे त्यांना विद्यार्थी निवासाचा दर्जा प्रदान करते. यापैकी बहुतांश विद्यार्थी सामान्यतः तीन ते चार वर्षांच्या वैध कालावधीनंतर त्यांच्या मायदेशी परततात. फार कमी विद्यार्थी त्यांचा व्हिसा वाढवण्याचा पर्याय निवडतात.

जपानमधील अतिथीगृहे ही राहण्याची ठिकाणे आहेत जिथे अनेकदा शहरांमध्ये किंवा जवळच्या उपनगरांमध्ये सोयीस्कर ठिकाणे असतात. ते सामायिक वसतिगृह-शैलीतील निवास देऊ शकतात आणि सहसा जेवण पुरवत नाहीत. बहुतांश अतिथीगृहांमध्ये संचारबंदीही असते.

2013 पर्यंत खाजगी प्राथमिक शाळेतील उपस्थितीचा सरासरी वार्षिक खर्च प्रति विद्यार्थी 1,295,156 होता. सार्वजनिक शाळेच्या 450,340 येनच्या खर्चाच्या अंदाजे तिप्पटर हा खर्च आहे.

या संकेतस्थळावर की-मून ली आणि एस. रॉबर्ट रॅम्से यांच्या 'अ हिस्ट्री ऑफ द कोरियन लँग्वेज "या पुस्तकाचा संदर्भ आहे. हे संसाधन केंब्रिज युनिव्हर्सिटी प्रेसने 2011 मध्ये प्रकाशित केले होते.

एन. एच. के. ई. मध्ये त्याच्या संरचनेचा एक भाग म्हणून भाषेचे अभ्यासक्रम समाविष्ट आहेत, जे सामान्यतः विविध शैक्षणिक कार्यक्रमांवर आधारित असतात. हे कार्यक्रम अनेकदा विविध कार्यक्रमांच्या जवळ सांस्कृतिक कार्यक्रम म्हणून तयार केले जातात. उदाहरणार्थ, टुडेच्या मेनूमध्ये भाषेचे अभ्यासक्रम आणि छंद कार्यक्रम सादर केले जातात.

या संकेतस्थळावर जपान ऑटोमोबाईल रिसर्च इन्स्टिट्यूटची (जे. ए. आर. आय.) माहिती समाविष्ट आहे. त्यात जपानमधील जमीन, पायाभूत सुविधा, वाहतूक आणि पर्यटन मंत्रालयाकडून प्रगत रस्ते तंत्रज्ञानावरील सामग्री देखील आहे.

जपानी करीचा वापर 1948 मध्ये प्रथमच शालेय जेवणात करण्यात आला. 1963 मध्ये व्हरमॉंट करी सादर केल्यानंतर मुलांमध्ये या पदार्थाची लोकप्रियता वाढली, ज्यामुळे जेवणात सौम्य गोडवा वाढला.

शालेय बसगाड्या विद्यार्थ्यांना मोठ्या प्रमाणावर वाहतूक करण्यास अनुमती देतात आणि पॅडिंग आणि संरचनात्मक अखंडतेसह मुलांचे संरक्षण करण्यासाठी तयार केल्या आहेत. जरी ते मोठ्या प्रमाणावर वाहतुकीसाठी सुरक्षित मानले जात असले, तरी परिणाम झाल्यास विद्यार्थी दुखापतीमुक्त होतील याची हमी देत नाही. सीट बेल्टबाबत काही वादविवाद अस्तित्वात आहेत, कारण ते कधीकधी प्रवाशांसाठी रोल किंवा टिपमधून बरे होणे कठीण करतात असे मानले जाते.

शारीरिक आरोग्याच्या उच्च-स्तरीय वैद्यकीय उपचारांसाठी जपानी परिणाम सामान्यतः अमेरिकेच्या तुलनेत स्पर्धात्मक असतात. बहुतेक कर्करोगांसाठी जपानमध्ये शस्त्रक्रियेचे परिणाम अधिक चांगले असतात, तर उशीरा-टेग कर्करोगांमध्ये अधिक आक्रमक केमोथेरपीच्या वापरामुळे अमेरिकेत एकूण अस्तित्व दीर्घकाळ टिकते. याव्यतिरिक्त, आकडेवारी दर्शवते की डायलिसिस होत असलेल्या रूग्णांचा वार्षिक मृत्यू अमेरिकेच्या तुलनेत जपानमध्ये कमी आहे.

मेजी सरकारने ग्रेट ब्रिटन, युनायटेड स्टेट्स आणि फ्रान्स सारख्या पाश्चात्य देशांच्या प्रभावाखाली एक मॉडेल स्वीकारले, परंतु शेवटी ते काटेकोरपणे जर्मन-केंद्रित मॉडेलकडे वळले. प्रशिया ही सर्वात मोठी प्रेरणा होती कारण तिची विद्यापीठे नाविन्यपूर्ण मानली जात होती आणि तिच्या नोकरशाहीवर लॉ स्कूलच्या पदवीधरांचे वर्चस्व होते. या प्रशियन नमुनाने जपानी मॉडेलसाठी त्याच्या राष्ट्रीय गरजांनुसार मूलभूत आधार म्हणून काम केले.

25 ते 34 वयोगटातील जपानी लोकांची संख्या विज्ञान आणि अभियांत्रिकीमध्ये पदवी आहे. 1990 मध्ये, अभियांत्रिकी हे लोकप्रिय क्षेत्रांपैकी एक होते, जे सर्व पदवीपूर्व विद्यार्थ्यांपैकी 19 टक्के विद्यार्थ्यांची नोंदणी करत होते.

गेल्या काही दशकांमध्ये कनिष्ठ माध्यमिक शाळेतील शिक्षकांची संख्या थोडी बदलली आहे. 1996 मध्ये 257,605 कनिष्ठ माध्यमिक शाळेतील शिक्षक होते आणि 2023 मध्ये 247,485 होते.

असहयोगी विद्यार्थ्यांना एकत्र काम करण्यासाठी सक्षम करण्याची क्षमता दाखवून दिल्यानंतर, डायर क्रॉली युयूला शाळेचा संयुक्त विद्यार्थी होण्यास सांगितले आहे. ही व्यवस्था युयूला ग्रिमसोबत नावनोंदणीची जागा सामायिक करण्याची परवानगी देते. तुटलेल्या झूमरासाठी बदली मॅज दगड पुनर्प्राप्त करण्याचा शोध पूर्ण केल्यानंतर हे घडते.

विद्यार्थ्यांनी सहसा त्यांच्या वर्गात वेळेवर पोहोचणे आणि त्यांच्या शिक्षकांचा आदर करणे अपेक्षित असते. शाळेच्या वेळेनंतर त्यांनी त्यांच्या वर्गखोल्यांची साफसफाई करणे देखील अपेक्षित आहे. विद्यार्थ्यांना समाजाचे जबाबदार आणि उत्पादनक्षम सदस्य कसे व्हावे हे शिकवण्यावर शैक्षणिक प्रणाली भर देते.

तुम्हाला शाळेचा गणवेश घालण्याची गरज नाही, परंतु तुम्हाला अनेक मुले प्रेक्षणीय स्थळे पाहताना ते परिधान करताना दिसतील. बहुतेक पर्यटक सूट घातलेले पगारदार आणि शाळेच्या गणवेशातील मुलांच्या गर्दीच्या बाजूला उभे राहतील. जपान हा अतिशय फॅशनेबल म्हणून ओळखला जातो, ज्यात किमोनो आणि अनुरूप सूटपासून ते हराजुकूच्या नवीनतम ट्रेंडपर्यंतचा समावेश आहे.

पालक नैसर्गिकरित्या त्यांच्या संततीचे संरक्षण आणि देखभाल करण्यास बांधील असतात, ज्यात त्यांच्या शिक्षणाची काळजी घेणे समाविष्ट आहे. काही पालक सार्वजनिक शाळांमध्ये मिळणाऱ्या शिक्षणात भर म्हणून आधीच खाजगी शिक्षणावर अवलंबून राहणे पसंत करतात. जर शिक्षण पालकांच्या स्वतंत्र इच्छेवर सोडले गेले असते, तर ते जे प्रशिक्षक देतात ते पूर्णपणे सक्षम आहेत याची खात्री करण्यात त्यांना स्वारस्य असते.

अनेक देशांतील विद्यार्थी 90 दिवसांपर्यंत जपानी भाषेचा अभ्यास करण्यासाठी येत असल्यास त्यांना व्हिसा मिळवण्यापासून सूट आहे. इतर विद्यार्थ्यांसाठी शैक्षणिक संस्थांद्वारे प्रायोजित व्हिसा आवश्यक आहेत.

यजमान देशात क्षेत्रीय कार्य करणाऱ्या विद्यार्थ्यांसाठी संशोधन व्हिसा आहे. हे विद्यार्थी व्हिसा किंवा तात्पुरते कामगार व्हिसा यासारख्या इतर श्रेणींपेक्षा वेगळे आहे.

काही देशांमध्ये आंतरराष्ट्रीय विनिमय विद्यार्थ्यांनी वैद्यकीय चाचणी देणे आवश्यक आहे ज्यात वैद्यकीय प्राधिकरणाने मंजूर केलेल्या एच. आय. व्ही. चाचणीचा समावेश आहे. उदाहरणार्थ, चिलीच्या प्रदेशात प्रवेश करणाऱ्या विद्यार्थ्यांसाठी ही आवश्यकता आहे. या आवश्यकतांच्या अचूक अटी विशिष्ट देश आणि व्हिसा श्रेणीवर अवलंबून असतात.

त्याच्या स्थापनेपासून कोरियन शिक्षणावर कन्फ्यूशियन मूल्यांचा मोठा प्रभाव आहे. कन्फ्यूशियनिझम शिक्षणाद्वारे सामाजिक हालचालींना आणि गुणवत्तेनुसार पुरुषांच्या प्रशासनाला प्रोत्साहन देते. नोकरशाही पदांसाठी व्यक्तींची निवड करण्यासाठी नागरी परीक्षा प्रणालीच्या ऐतिहासिक वापरामध्ये हा प्रभाव दिसून आला आहे.